Tevbe Suresi, 116, 120 Ayetlerinin Tefsiri

Posted on Ekim 2, 2013

0


968907_10151752431879717_2047663292_n

Şeytandan Allah’a sığınırım. “Gerçek şu ki” diyor Cenab-ı Allah,  “göklerin ve yerin mülkü Allah’ındır;” her yer Allah’a ait, “diriltir ve öldürür. Sizin Allah’tan başka veliniz ve yardımcınız yoktur.”

Herkes Allah’a güvenecek. Ama sebebe sarılacak tabii, sebebe sarılmayı da Allah yaratır.

“Medine halkına ve çevresindeki bedevilere, Allah’ın elçisinden geri kalmaları, kendi nefislerini onun nefsine tercih etmeleri yakışmaz.” Geri kalmaları nasıl, tembellik yapıyor, güya uyanıklık yapıyor Peygamberimiz (s.a.v)’i öne sürüyor kendisi geri çekiliyor, olmaz, “kendi nefislerini onun nefsine tercih etmeleri yakışmaz.” Ne olursa olsun, Peygambere bize bir şey olmasın, öyle olmaz. Bana olsun Peygambere olmasın demeleri lazım. “Bu, gerçekten onların Allah yolunda bir susuzluk, bir yorgunluk, ‘dayanılmaz bir açlık’ (çekmeleri)” diyor. Demek ki, Allah yolunda mücadele ederken susuzluk, yorgunluk, acı olur. İmtihan bununla oluyor. Susuzluğu Allah özel olarak yaratıyor, yorgunluğu özel yaratıyor. Yorgunluk sırf buraya mahsustur. Cennette yorgunluk bilinmez. Burada yorgunluğun sürekli etkisi olur, özel imtihanın özel neticesidir. Mucize olarak yaratılır yorgunluk. İnsanlar yorgunluğa sürekli çözüm ararlar halbuki Allah tarafından yaratılıyor, çözüm bulamazlar ve ‘dayanılmaz bir açlık’ diyor. Cenab-ı Allah zaman zaman zor açlık anları da yaratabilir, imtihan olarak.

Reklamlar
Etiketlendi:
Posted in: Tevbe Suresi